De goeie ouwe tijd

Als je nog eens iemand hoort zeggen: 'Vroeger was het toch veel beter', dan weet je nu wat te antwoorden. Alvast wat thrillers betreft zijn we er intussen op vooruit gegaan. De twee dames die zich reeds aan hun boek uit de oude doos waagden, konden er nog mee lachen. Mexicandream schreef:

Nog best vermakelijk, deze renpaardenaffaire. Vooral het oud Engels, de grappige dialogen en de aparte gedachtengangen hebben op mijn lachspiertjes gewerkt!

(Tantes zijn geen heren - PG Wodehouse)

En Noa:

Ik vond het best wel grappig om te lezen. Hilarisch vond ik dat de verdachten om de haverklap bij Paul Vlaanderen thuis binnenvielen om elkaar zwart te maken.

(De zaak Madison - Francis Durbridge)

Helaas zat zoveel lol er voor hun mannelijke collega's niet in.

Deze auteur dient dringend in een witte jas geholpen te worden met hele lange mouwen. Die vent spoort niet. Deze man heeft (a) last van erectiestoornissen of (b) iets te vaak een blauwtje gelopen of (c) ze niet allemaal op een rijtje. Een combinatie van genoemde opties is niet geheel ondenkbaar. Kortgezegd: een mafketel.

Aldus Guido over Gérard de Villiers, auteur van een triljoen SAS-boekjes. Iets zegt me dat die ook allemaal perfect inwisselbaar zijn. Dat belooft voor Ronald en Jeb. Die laatste beloofde in een onbezonnen moment als straf ook een Gérarke te doen. Zucht.

En Martin was niet veel gelukkiger na het lezen van Kostbare fouten. Auteur: James Hadley Chase.

De dialogen zijn om te huilen zo slecht en de rest is niet veel beter.

Gelukkig slagen beide heren waar de auteurs jammerlijk falen: de recensies lezen we wél met veel plezier.

Maar genoeg kommer en kwel. Er werden ook goede boeken gelezen, de voorbije halve maand. BlueOwl las Hypnose van de intussen tot Stieg Larsson bis uitgeroepen Lars Kepler en Noa Snel geld van de intussen tot Stieg Larsson tris uitgeroepen Jens Lapidus. Noa was daarbij trouwens een pak forumgenoten te snel af. Way to go, Noa!

In dezelfde noordse categorie verder alleen nog Tarantula van de Noor Jorun Thørring, vakkundig verorberd door Gerd, die daarnaast ook Firenze inpakte met Dood aan de Arno van Christobel Kent. Dat resulteerde in een recensie én de gloednieuwe gewoonte gelezen boeken te illustreren met mooie plaatjes. Zo weten we tenminste ook hoe de Suezkade eruitziet (Martin las het gelijknamige boek van Jan Siebelink), of de stad Zürich (Jeb las De laatste Weynfeldt van Martin Suter).

Het zou ons te ver leiden werkelijk élk gelezen boek hier uitgebreid van commentaar te voorzien (het waren er véél, de afgelopen twee weken), maar we vermelden graag nog het duo-project van Guido en Debby (hier nog na te lezen), de eerste zieke (Ellen las De Minna-mannen van Jonathan Lethem), en Jurgs eerste bijdrage (Een stil geloof in engelen).

Een stil geloof in engelen is in de eerste plaats een verhaal van een leven. De misdaden vormen het leven en brengen de huiver – maar het blijft literair van hoog niveau. Spanning is er, zeer zeker – maar zo subtiel dat je het moet voelen. Geen doorsnee boek – literair leesvermogen is nodig om de subtiliteiten en de beeldkracht op te pakken – maar dan ben je als spanningslezer ondersteboven.

We hadden het vorige keer over de beste strategieën. Blijkt nu dat we er nog één vergeten waren. Lees de slechte boeken eerst, en het kan alleen maar beter worden. Dat is niet eens een slecht idee. Tenzij Gérard ons er definitief onder krijgt, zijn we er over een paar weken weer. Lees ze!

Van 1 tot 100

1. Gerd las Winternacht van Arnaldur Indriðason (decennium - 2007)
2. Woordenaar las Tussen de aanslagen van Aravind Adiga (stad - Kittur)

Maar voor de meeste mensen in Kittur is het overleven. Tussen de aanslagen vertelt de verhalen van deze mensen en is daarmee wederom een roman die een verrassende inkijk in het moderne India geeft.

3. Martin las Stiletto Libretto van Bavo Dhooge (stad - Los Angeles)
4. Rikbeuck las Solea van Jean-Claude Izzo (stad - Marseille)
5. Jeb las De Toren van Uwe Tellkamp (dik)
6. BlueOwl las De kathedraal van de zee van Ildefonso Falcones (dik)
7. Woordenaar las Schoonmaaktips van een huurmoordenaar van Hallgrímur Helgason (noords - IJsland)
8. Gerd las De geheime schrift van Sebastian Barry (ziek)

Heel zachtjes maar tegelijkertijd heel dwingend (je moet verder lezen!) vertelt Barry het verhaal van de oude mevrouw en tevens dat van de psychiater. Er komt veel waanzin langszij, niet in letterlijke, maar heel zeker wel in figuurlijke zin.

9. Ellen las De middelman van Peter de Zwaan (decennium - 2005)

Kostelijk boekje over een zeer gedisciplineerde huurmoordenaar, die wat vastloopt in z'n werk. Hij zou zo graag eens met iemand gewoon lekker over z'n werk willen praten, maar dat kan nu eenmaal niet. Dan moet het maar anders...

10. Ann las Honingval van Unni Lindell (noords - Noorwegen)
11. Guido las Dinsdagland van Dimitri Verhulst (decennium - 2004)
12. BlueOwl las Hypnose van Lars Kepler (noords - Zweden)
13. Noa las Snel geld van Jens Lapidus (noords - Zweden)
14. Mexicandream las De Vaticaanse moorden van David Hewson (stad - Rome)

Hewson heeft kans gezien met zijn spannende boek, waar de intriges lange tijd onduidelijk bleven, me zo enthousiast te krijgen dat ik nog wel eens naar Rome wil. Om alle plekken te zien die hij zo prachtig beeldend beschreven heeft. Heerlijk, spannend boek!

15. Jurg las Een stil geloof in engelen van Roger Jon (R.J.) Ellory (decennium - 2009)

“[…]ik hijgde mijn voorgevoel naar buiten en zag [de veer] in de duisternis verdwijnen.”

16. Gerd las Dood aan de Arno van Christobel Kent (stad - Firenze)
17. Guido las Staat van beleg in Kaboel van Gérard de Villiers (de oude doos)
18. Debby en Guido lazen Nog niet voorbij van John Katzenbach (duo)
19. Jeb las De laatste Weynfeldt van Martin Suter (stad - Zürich)
20. BlueOwl las Duivels offer van Mieke De Loof (stad - Wenen)
21. Ellen las De Minna-mannen van Jonathan Lethem (ziekte)
22. Gerd las Tarantula van Jorun Thørring (noords - Noorwegen)
23. Martin las Suezkade van Jan Siebelink (dichtbij)
24. Martin las Kostbare fouten van James Hadley Chase (de oude doos)

De mannen zijn stoer en grofgebekt, de vrouwen mooi en dom, en de held zo knap dat sommige vrouwen letterlijk voor hem in zwijm vallen. De dialogen zijn om te huilen zo slecht en de rest is niet veel beter.

25. Mexicandream las Tantes zijn geen heren van PG Wodehouse (de oude doos)

26. Martin las De eetclub van Saskia Noort (o nee)

27. Noa las De zaak Madison van Francis Durbridge (de oude doos)

En hoe is het boek mij bevallen? Wel, het stelt niet zoveel voor: het is wat gedateerd (wat ook wel zijn charmes heeft), detective Paul Vlaanderen is veel slimmer dan de rest en de diepgang blijft beperkt, maar ik vond het best wel grappig om te lezen.

Stratego

Niet dat ik moeilijk wil doen, maar vorig jaar rond deze tijd hadden we er al zeventien. Zeven meer dan dit jaar. Dat moet beter kunnen. Of misschien hoeft dat niet eens. Je kan veel zeggen over de 999, maar niet dat het zeer spannend was.

Ik geloof wel dat we lessen hebben getrokken uit 999. Ik kan me vergissen, maar ik denk dat we het spel strategischer spelen dan vorig jaar. Er worden bondgenoten gezocht voor het duo-lezen, zei ik een vorig bericht al. Maar het gaat verder dan dat, en ik kan het ook bewijzen. Er zijn namelijk vier, of neen, vijf strategieën in opmars, en de toekomst zal uitwijzen welke de slimste was.

1. Begin met het dikke boek

Geen categorie is zwaarder dan Dik, dat kan je niet ontkennen. Als je die eenmaal overwonnen hebt, is de rest eigenlijk een makkie. Als over een paar maand de anderen zitten te zwoegen op hun +500 pagina's, heb jij maar te scoren met 100 pagina's uit IJsland of zo. Een makkie.

Zo las Jeb De Toren van Uwe Tellkamp. Maar liefst 852 pagina's, als je de verklarende woordenlijst meetelt. De recensie is nog niet geschreven, maar we kunnen wel al verklappen dat het een uitstekend boek is, behalve de delen waarin Tellkamp zich eens goed laat gaan (ik citeer even uit de Ouverture, die erop gericht lijkt te zijn mensen af te schrikken om alleen de werkelijk Literatuurminnende mens over te houden):

Zoekend, de stroom leek sterker te worden in de beginnende nacht, zijn huis knetterde en knisterde; het was alsof hij de wind voor wilde blijven die in de stad opstak nu het verkeer op de bruggen al tot enkele auto's en trams was uitgedund, de wind van de zee die de Socialistische Unie omsloot, het Rode Rijk, de Archipel, dooraderd doorgroeid doorwoekerd met de arteriën aderen capillairen van de stroom, gevoed vanuit de zee, in de nacht de stroom die de geluiden en gedachten met zich meevoerde op een zacht glanzend oppervlak, het lachen en de ernst en de vrolijkheid naar het alles opslokkende donker; zwevende stoffen omlaag naar de diepte...

En zo zou ik nog even kunnen doorgaan, maar ik denk dat ik mijn punt gemaakt heb. Niettemin een goed boek, De Toren.

Deze strategie wordt ook gevolgd door BlueOwl, die De kathedraal van de zee las: "Een verhaal over Barcelona in de veertiende eeuw waar de jonge Arnau Estanyol met zijn vader Bernat proberen burgerrechten te verwerven." Het verhaal is ook drie sterren waard.

2. Claim een jaar

In de Decennium-categorie is elke plaats een kostbaar goed. Er is er namelijk maar eentje van elk. Dat hebben vooral Gerd en Ellen goed begrepen. Ze claimden elk meteen hun plekje: Ellen met De middelman van Peter de Zwaan ("kostelijk") en Gerd met Winternacht van Arnaldur Indriðason.

Ik zou graag “Bedankt voor dit schitterend boek” willen zeggen. Bedankt, Arnaldur, omdat je het afgelopen decennium van die prachtige, literaire misdaadromans schreef. Bedankt omdat je lezers laat nadenken over vooroordelen en vanzelfsprekendheden, over anderen en zichzelf. Winternacht is een geweldig boek.

De volgende keer dat we hem ontmoeten, maken we de groeten over, Gerd.

3. Claim een land

Net de helft minder zeldzaam dan de decenniumjaren: de Noordse landen. Ann claimde Noorwegen met Honingval van Unni Lindell en Woordenaar ambieert een nieuwe job als huishouder/huurmoordenaar:

Het boek begint sterk, in een stijl die doet denken aan Erlend Loe, maar doe mij uiteindelijk toch The Sopranos maar. Net iets meer spanning, net iets meer drama.

(Hallgrímur Helgason - Schoonmaaktips van een huurmoordenaar)

4. Doe waar je zin in hebt

En dan zijn er de lezers die zich van strategie niets aantrekken. Ik doe wat ik wil, zeggen ze, en dat is waarschijnlijk even leuk. Wat opvalt is dat de steden het goed doen. Woordenaar las Tussen de aanslagen, gesitueerd in Kittur (ik las ergens dat dat een fictieve plaats is, maar wat geeft het ook?), Martin las Stiletto Libretto van Bavo Dhooge (Los Angeles) en Rikbeuck las Solea van Jean-Claude Izzo (Marseille). Gerd, tot slot, las De geheime schrift van Sebastian Barry, dat uitzonderlijk goed werd bevonden. Zo is ook de categorie Ziek al één titel verder.

5. Doe niets

En dan zijn er zij die voorlopig niets doen (strategische windstilte?). Jurg, bijvoorbeeld, deed een poging Emma te laten tellen als Ziek, maar dat was buiten Gerd gerekend: "Ze is gewoon een verwend kind met een overdosis eigenwaan. Het leuke is dat ze zelf ook tot dat besef komt. Dan is het niet ziekelijk". Voor Jurg moet het dus nog een beetje beginnen.
Debby en Guido lezen intussen als Duo Nog niet voorbij van John Katzenbach. Wanneer de bruidstaartdiscussies beslecht zijn, krijgen we daar vast nog bericht over.

Om dit stukje te beëindigen nog iets over de Oude doos. Winterweer, platlopende autobanden en andere tegenslagen ten spijt komen ze er de komende week aan. Ik verzamel alvast voldoende speeksel om al die postzegels te likken.

Tot een volgende keer, en vooral veel leesgenot!

Start

Wat is dat gezoem dat ik voortdurend hoor? Blijft de te luide muziek van oudejaar nog doorresoneren in mijn oor? Ligt het aan het ouder worden, met alweer een extra jaar op de teller? Of gaan onze zichzelf vermenigvuldigende conferenciers gewoon verder met hun eindejaarsoverzichten, ook al duwde ik uren geleden al op de stopknop?

Driewerf neen! Ik hoor de hersenen zoemen, en in sommige gevallen zelfs kraken, van de inspanning om toch maar tien boeken bijeen te scharrelen voor de 10x10-uitdaging. En vooral: met wie doe ik straks de duo-opdracht? Het is een beetje zoals in de lagere school. Wie ligt goed in de markt? Wie is slim en/of gevat genoeg om een forumdiscussie onsterfelijk te maken? Of nog: wie geeft de perfecte voorzetten zodat ik zelf kan scoren? Met andere woorden: wie moet ik zien te schaken voor iemand anders ermee wegloopt? Het jaar is nog maar pas begonnen en daar steekt het gedrocht genaamd Stress alweer de kop op. Maar bedaar toch, beste vrienden: we doen het voor de lol.

Omdat er hier en daar nog vragen opduiken, enige verheldering:

Punt één. Je mag één boek per categorie lezen, en niet meer dan één. Met uitzondering van de duo-opdracht. Zie punt drie.

Punt twee. Net als vorig jaar nemen we een verzekering tegen het te vroeg klaarko... euh, het te vroeg beëindigen van de 10x10. Van de duo-leesopdrachten doen we er dus één per maand. Wat niet wil zeggen dat we je op het forum niet dankbaar zullen zijn als je voor je beurt spreekt. Alleen telt het hier niet mee.

Punt drie. Nu we het toch over de duo's hebben: we hebben het over tien verschillende duo's. Wie heel geliefd is, zou dus tien keer kunnen lezen, telkens met een andere partner. Maar omdat dat de persoon in kwestie een dikke nek dreigt te bezorgen, beperken we het tot twee. Elk individu mag slechts twee keer aan bod komen in deze categorie, telkens met een andere partner.

Punt vier: het decennium. Voor elk jaar van 2000 tot 2009 willen we één boek zien verschijnen. Het criterium is het jaar van verschijnen in Nederlandse vertaling (tenzij je de originele versie leest, natuurlijk). Niet die van de midprice- of pocketversie, maar de eerste datum van verschijning. Er wordt hier en daar al een jaar opgeëist. Dat mag. Maar onthoudt: wie eerst komt, eerst maalt. Niet de aankondiging telt, maar het effectieve dichtslaan van het boek.

Punt vijf. Dikke boeken tellen als je 't mij vraagt toch minstens 500 bladzijden. Wie tevreden is met minder, is een mietje.

Punt zes. Hoe dicht is dichtbij? Lastige vraag. Sommige dorpen hebben nu eenmaal nooit een schrijver geherbergd. Maar dan zoek je het gewoon iets verder. Ik laat het aan uw deskundige oordeel over.

Punt zeven. Zei ik al dat we in het Noorden twee van elk willen? Twee IJslanders, twee Noren, twee Zweden, twee Finnen en twee Denen. Dat maakt samen tien, dat komt goed uit.

Punt acht. Nog even geduld voor de oude boeken. Ze komen eraan, maar dan moet ik eerst even de grens overwippen om ze op de bus te doen. Europa is één, maar dat principe is nog niet doorgedrongen tot bij De Post. Tegen half januari komen ze alleszins je richting uit.

Punt negen. Verder is het principe zeer eenvoudig: als je iets gelezen hebt, dan meld je het op het forum. Dan komt je boek binnen de kortste keren in het lijstje te staan. En je naam blijft daar staan tot op een goede dag het internet het begeeft.

Dat was het voor nu. Lees ze, en waarschijnlijk tot over een week of twee.

Oud

Deze boeken kies je niet zelf: ze komen uit een oude doos en worden je per post toegezonden. Misschien wel de lastigste categorie van allemaal.

1. Guido las Staat van beleg in Kaboel van Gérard de Villiers
2. Martin las Kostbare fouten van James Hadley Chase
3. Mexicandream las Tantes zijn geen heren van PG Wodehouse
4. Noa las De zaak Madison van Francis Durbridge
5.
6.
7.
8.
9.
10.

Noords

Scandinavische misdaadromans. Wie leest ze niet?
Van elk van de 5 Scandinaven willen we er 2 terugvinden in het lijstje.

1. IJsland: Woordenaar las Schoonmaaktips van een huurmoordenaar van Hallgrímur Helgason
2. Noorwegen: Ann las Honingval van Unni Lindell
3. Zweden: BlueOwl las Hypnose van Lars Kepler
4. Finland:
5. Denemarken:
6. IJsland:
7. Noorwegen: Gerd las Tarantula van Jorun Thørring
8. Zweden: Noa las Snel geld van Jens Lapidus
9. Finland:
10. Denemarken:

O nee

O nee, dat lees ik niet. Het zal nochtans wel moeten in deze categorie. Genres die je normaal huiverend links laat liggen, worden nu liefdevol geconsummeerd.

1. Martin las De eetclub van Saskia Noort
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.

Decennium

De jaren 2000 behoren tot het verleden, maar er werden toen nog veel boeken geschreven die we nog niet lazen. We willen hieronder 10 boeken zien verschijnen, elk geschreven in een ander jaar van het decennium.

2000:
2001:
2002:
2003:
2004: Guido las Dinsdagland van Dimitri Verhulst
2005: Ellen las De middelman van Peter de Zwaan
2006:
2007: Gerd las Winternacht van Arnaldur Indriðason
2008:
2009: Jurg las Een stil geloof in engelen van Roger Jon (R.J.) Ellory

Ziek

Ziektes en aandoeningen. We bedoelen hier geen ordinaire snotverkoudheden, maar de iets hardnekkiger varianten.

1. Gerd las De geheime schrift van Sebastian Barry
2. Ellen las De Minna-mannen van Jonathan Lethem
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.

Stad

Zafon zette Barcelona op de kaart, Mankell deed hetzelfde voor Ystad. Soms is het oordeel van de auteur niet zo positief. Kijk maar naar Kristian Lundberg die van Malmö de misdaadhoofdstad van de wereld maakte. Tien steden willen we hieronder zien verschijnen.

1. Woordenaar las Tussen de aanslagen van Aravind Adiga (Kittur, India)
2. Martin las Stiletto Libretto van Bavo Dhooge (Los Angeles, USA)
3. Rikbeuck las Solea van Jean-Claude Izzo (Marseille, Frankrijk)
4. Mexicandream las De Vaticaanse moorden van David Hewson (Rome, Italië)
5. Gerd las Dood aan de Arno van Christobel Kent (Rome, Firenze)
6. Jeb las De laatste Weynfeldt van Martin Suter (Zürich, Zwitserland)
7. BlueOwl las Duivels offer van Mieke de Loof (Wenen, Oostenrijk)
8.
9.
10.